Ta fotografia jest dokładnie o tym, o czym pisałem w poscie poniżej.
This photo is exactly about what I have written in the lower post.
Coroczna zbiórka śmieci / Annual Trash Collection Day
Ta fotografia jest dokładnie o tym, o czym pisałem w poscie poniżej.
This photo is exactly about what I have written in the lower post.
Coroczna zbiórka śmieci 2 / Annual Trash Collection Day 2
Chodząc po dzielnicy oglądając wystawione niepotrzebne ludziom rzeczy, natknąłem się na całą kolekcję zdjęć. Nie znam powodów wyrzucenia tych fotografii, ale smutnym jest fakt, iż często jest to jedyna pamiątka po ludziach, częsć zarejestrowanej czyjejs historii życia, która się własnie zaciera i ulega zapomnieniu trafiając na smietnik. Pomyslałem, że może warto cos pokazac na blogu z moich "wykopalisk", dlatego zamieszczam kilka ciekawszych zdjęć zebranych z ulicy.
While hangin' around the neigborhood and lookin' at all that unnecessery stuff I came across a whole collection of family photos. I don't know the reason why someone threw away those photographs, but it's quite sad that those images sometimes are the only memories of people, a part of the history of somebody's life, which is blurring right now and becomes forgotten on that mountain of garbage. I thought that it is worth showing on this blog some of those photographs found on the trash collection day.
"Drogiej Mamie z miłoscią 1982" / "For my dear mom with love 1982"
While hangin' around the neigborhood and lookin' at all that unnecessery stuff I came across a whole collection of family photos. I don't know the reason why someone threw away those photographs, but it's quite sad that those images sometimes are the only memories of people, a part of the history of somebody's life, which is blurring right now and becomes forgotten on that mountain of garbage. I thought that it is worth showing on this blog some of those photographs found on the trash collection day.
"Drogiej Mamie z miłoscią 1982" / "For my dear mom with love 1982"
Coroczna zbiórka śmieci 1 / Annual Trash Collection Day 1
Każdego roku w Budapeszcie odbywa się coroczna zbiórka smieci, zwana po węgiersku Lomtalanítás. Odbywa się ona dzielnica po dzielnicy. Ostatnio Lomtalanítás odbywała się na Óbuda, to jest w trzeciej dzielnicy w której mieszkałem i pomieszkuję gdy jestem w Budapeszcie. Każdy może wystawić przed dom niepotrzebne stare meble, komputery, kasety wideo itp. Lokalne władze ogłaszają datę wystawienia smieci, ale w ostatnich latach ów data jest ogłaszana w ostatniej chwili, mniej więcej na tydzień przed. Zbiórka smieci wciaż jest wydarzeniem dla wielu rodzin. Całe familie wynajmują ciężarówki i jeżdżą po okolicy w poszukiwaniu skarbów. Już w nocy wysyła się tzw. skautów w celu wyszperania najlepszych "kąsków". Ciotki i bacie siedzą przed górami smieci pilnując znalezione odpady o cenniejszym charakterze. Jest to ciężka praca ale też dobrze z organizowany przez węgierskich Romów na dużą skalę proceder, który nie bardzo się podoba wielu Budapesztańczykom. Wiele z tych romskich (i nie tylko)rodzin czeka na ten ważny dzień, gdyż często jest to jedyna możliwosć dla nich na zdobycie dóbr, które są niezbędne do życia.
"Budapest's Annual Trash Collection day - meaning old chairs, sofas, computer monitors and video cassettes - is done in stages, by neigborhood. The local district council used to announce the date to put out trash, but over the last few years the dates have been secret until posted in doorways a week before the colection begins. Some families in Budapest still treat the big trash day as a familly affair. Extended families rent trucks and drive through the street in search of treasure. Scouts are sent ahead to sort the good stuff. Aunties and Grandmas set up chairs and claim instant ownership of growing piles of delicious crap in front of the better apartments. It is highly organised and hard work - not qualities most Hungarians like to associate with Roma."* Lot of Roma families wait for the trash day, because it is the only way for them to collect goods which are necessary to exist.
*from the article written by Bob Cohen in Time Out Budapest magazine.
"Budapest's Annual Trash Collection day - meaning old chairs, sofas, computer monitors and video cassettes - is done in stages, by neigborhood. The local district council used to announce the date to put out trash, but over the last few years the dates have been secret until posted in doorways a week before the colection begins. Some families in Budapest still treat the big trash day as a familly affair. Extended families rent trucks and drive through the street in search of treasure. Scouts are sent ahead to sort the good stuff. Aunties and Grandmas set up chairs and claim instant ownership of growing piles of delicious crap in front of the better apartments. It is highly organised and hard work - not qualities most Hungarians like to associate with Roma."* Lot of Roma families wait for the trash day, because it is the only way for them to collect goods which are necessary to exist.
*from the article written by Bob Cohen in Time Out Budapest magazine.
1986 again
Ola, Babcia, Dziadek i ja w 1986 roku. Uwielbiałem ten dres Sergio Tacchini mojego Dziadka, wtedy to był prawdziwy szpan i rarytasik.
Ola, Grandma, Grandpa and me in 1986. I adored that Sergio Tacchini gym suit of my Grandpa's, at that time it was a real showboat and rarity.
Nagycsarnok czyli Duże targowisko (nazywane też często centralnym)mieszczące się w centrum Budapesztu jest najwięszym zadaszonym targiem w miescie. Miejsce ma już dzisiaj głównie charakter turystyczny, można tu zakupić tradycyjne węgierskie souveniry. Mimo wszystko miejsce ma bardzo miłą atmosferę.
Nagycsarnok - the Great Market Hall placed in the heart of the city is the largest indoor market in Budapest. A place is mostly for tourists who want to buy popular hungarian souvenirs, however the market has got a nice atmosphere.
Traubisoda
Traubisoda - zwana także po prostu Traubi. Z tą zieloną buteleczką jest tak, że w latach osiemdziesiątych był to znakomity napój orzeźwiający, podobny do sprite ale o smaku winogron. Mówiło się (ja tak nie mówiłem jakby co), że to "węgierska cola" - ponoć. Dzisiaj wciąż można się delektować tym smakiem. Nawet można kupić butelkę 0,5l w Warszawie za ciężkie pieniądze w knajpce vis a vis hotelu Bristol. A tutaj znajdziecie troszkę pojechaną reklamę traubisody z lat osiemdziedziątych.
Traubisoda - also called Traubi. Well, that green bottle used to be a deliciuos & refreshing soda in the 80's, quite similar to sprite but had the grape flavor. At that time some were saying (I did not) that this is the "hungarian coke" - apparently. Nowadays it is still possible to drink a Traubi. Here you can find a retro (pretty freaky) tv commercial of traubisoda.
Traubisoda - also called Traubi. Well, that green bottle used to be a deliciuos & refreshing soda in the 80's, quite similar to sprite but had the grape flavor. At that time some were saying (I did not) that this is the "hungarian coke" - apparently. Nowadays it is still possible to drink a Traubi. Here you can find a retro (pretty freaky) tv commercial of traubisoda.
Robert Capa
Robert Capa to ikona fotografii, prawdziwa legenda. Bez niego nie powstałaby zapewne agencja Magnum, fotoreportaż być może miałby inny charakter dzisiaj. Jedno jest pewne: Capa jest niezwykle ważną postacią w historii fotografii węgierskiej (był Węgrem urodzonym w Budapeszcie), a przede wszystkim swiatowej. Był też niesamowitą postacią, hazardzistą, lubił drogie alkohole, potrafił się zabawić, ale był też prawdziwym romantykiem. W 2009 roku Ludwig Museum zorganizowało największą wystawę prac Roberta Capy, spędzilismy blisko pięć godzin oglądając i delektując się tym wielkikm wydarzeniem. Jak się okazuje, było to możliwe, ponieważ węgierski rząd przeznaczył 300 milionów forintów - na złocisze to kwota +/- 4,7 milionów - na wykup jednej z trzech istniejących kolekcji zdjęć Capy (dwie identyczne są w Nowym Jorku i Tokio). W sumie 985 fotografii. Mnie osobiscie niezmiernie cieszy fakt, że na Węgrzech przeznacza się takie kwoty na jedną tylko kolekcję i to w dodatku fotografii.
O Capie nie chce tu pisać, bo powstała masa albumów i książek. Zrobię tu małą reklamę i polecę zainteresowanym biografię R.C. łatwo dostępną w Polsce o tytule "Capa. Szampan i Krew" Alexa Kershawa.
Zacytuję natomiast Capę, ponieważ bardzo mi sie podobają te dwa zdania i chyba każdego Węgra napawają dumą : "Nie wystarczy mieć talent. Trzeba jeszcze być Węgrem."
Robert Capa is a real legend, the icon of photography. Without him perhaps the Magnum agency would not be formed, maybe the photo reportage would be different than it is today. But you can tell one thing about Capa, that he is an extremely important figure in Hungarian (Capa was born in Budapest) and global history of photography. He was also an amazing person, a gambler, he adored luxurious alcohols, he was a real party guy but he also had a romantic soul. In 2009 the Ludwig Museum in Budapest prepared a huge exhibition of Capa's works. Well, we spent almost five hours enjoying this event. It turned out, that all of this was possible, because a government grant enabled the Hungarian National Museum to buy 985 of Robert Capa’s photos from the collection of the International Center of Photography. There are only two more identical collections of limited -edition series of prints, one in New York and one in Tokyo. It makes me happy that the Hungarian authorities allocate such amounts for only one collection of photography.
Finally, I'd like to quote a famous sentence said by Robert Capa, a sentence that makes proud every Hungarian: "It is not enough to be talented. You have to be Hungarian."
Robert Capa & Kamila
"D - Day" Lądowanie w Normandii, 6 czerwca 1944r. Jedno z najsłynniejszych zdjęć Roberta Capy
"D - Day" American troops landing on Normandy coast, June 6, 1944. one of the most famous images shot by Robert Capa
Robert Capa
O Capie nie chce tu pisać, bo powstała masa albumów i książek. Zrobię tu małą reklamę i polecę zainteresowanym biografię R.C. łatwo dostępną w Polsce o tytule "Capa. Szampan i Krew" Alexa Kershawa.
Zacytuję natomiast Capę, ponieważ bardzo mi sie podobają te dwa zdania i chyba każdego Węgra napawają dumą : "Nie wystarczy mieć talent. Trzeba jeszcze być Węgrem."
Robert Capa is a real legend, the icon of photography. Without him perhaps the Magnum agency would not be formed, maybe the photo reportage would be different than it is today. But you can tell one thing about Capa, that he is an extremely important figure in Hungarian (Capa was born in Budapest) and global history of photography. He was also an amazing person, a gambler, he adored luxurious alcohols, he was a real party guy but he also had a romantic soul. In 2009 the Ludwig Museum in Budapest prepared a huge exhibition of Capa's works. Well, we spent almost five hours enjoying this event. It turned out, that all of this was possible, because a government grant enabled the Hungarian National Museum to buy 985 of Robert Capa’s photos from the collection of the International Center of Photography. There are only two more identical collections of limited -edition series of prints, one in New York and one in Tokyo. It makes me happy that the Hungarian authorities allocate such amounts for only one collection of photography.
Finally, I'd like to quote a famous sentence said by Robert Capa, a sentence that makes proud every Hungarian: "It is not enough to be talented. You have to be Hungarian."
Robert Capa & Kamila
"D - Day" Lądowanie w Normandii, 6 czerwca 1944r. Jedno z najsłynniejszych zdjęć Roberta Capy
"D - Day" American troops landing on Normandy coast, June 6, 1944. one of the most famous images shot by Robert Capa
Robert Capa
Subscribe to:
Posts (Atom)
